رفته از ياد

به گزارش ايرنا، شهرستان سميرم با پنجهزار و 279 کيلومتر مربع مساحت از شمال به شهرستان شهرضا، از جنوب و جنوب غربي به استان کهگيلويه و بويراحمد، از شرق به استان فارس و از غرب به استان چهارمحال و بختياري محدود مي شود.
مرکز اين شهرستان در 51 درجه و 34 دقيقه طول جغرافيايي و 31 درجه و 25 دقيقه عرض جغرافيايي و در فاصله 160 کيلومتري جنوب مرکز اصفهان قرار گرفته است.
سميرم داراي دو بخش "مرکزي" و "پادنا" و سه نقطه شهري سميرم، "حنا" و "ونک" و پنج دهستان به نامهاي "وردشت"، "حنا"، "پادنا عليا"، "پادنا سفلي" و "پادناي وسطا" است.
شهرستان سميرم در منطقه زاگرس قرار گرفته است از همين رو بخش زيادي از اين شهرستان کوهستاني و بخش زيادي از آن را هم دشت ها و دره هاي آبرفتي تشکيل مي دهند.
مهمترين ارتفاعات اين شهرستان عبارتند از ارتفاعات دينار که قله دنا را با ارتفاع چهار هزار و 435 متر در خود جاي داده است، رشته کوه هاي سياه، مرواريد آيينه قبري، گرم آباد، علي جوق و کوه سورمند.
آبشار سميرم يکي از جذابترين مواهب طبيعي اين منطقه است که بهار و تابستان هر سال عده زيادي را به سوي خود فرا مي خواند.
ديدن رنگين کماني که پشت آبشار درست مي شود، چيزي نيست که بشود از دست داد.
"ماربر"، ونک ،"شمس آباد" و "حنا" از رودخانه هاي معروف سميرم هستند که همگي سرانجام و يکجا به رود "خرسان" ملحق مي شوند و در نهايت به کارون مي ريزند.
هرچند از "تخت سليمان"، "آب ملخ"، دهات و باغستان هاي پادنا و کوهستان سرسبز، "تالاب خان" و چشمه "حسين آباد" وردشت در شمال اين منطقه هم نبايد گذشت.
ارتفاع اين شهرستان که به بام ايران نيز شهرت دارد از سطح دريا دو هزار و 500 متر است و به علت موقعيت کوهستاني داراي آب و هواي کوهستاني با زمستانهاي سرد توام با بارندگي فراوان است.
ميزان بارندگي سالانه در نقاط شمال شهرستان 330 ميليمتر و در جنوب آن 380 ميليمتر است.
شهرستان سميرم داراي پيشينه‌اي ديرسال است و در مناطق مختلف اين شهرستان نشانه‌هايي از تمدن و فرهنگي بسيار کهن ديده مي شود.
سابقه تاريخي اين ناحيه به هفتصد سال قبل از ميلاد مسيح باز مي گردد و در منطقه "کمه" آثار سکونت پارس و در شهر سميرم شواهدي از وضعيت مدني اين شهر در دوره هخامنشينيان بدست آمده است که همگي بر پيشينيه باستاني و تاريخي اين شهرستان گواهي مي دهد.
علاوه بر اين، در نزديکي درياچه و سد حنا در شرق سميرم قلعه سنگي معروف به "قلعه مختار" از آثار دوره ساسانيان وجود دارد.
يک آتشدان متعلق به اين دوران در اين قلعه به دست آمده است.
پنج عدد ميل سنگي در اطراف شهر سميرم وجود دارد که مربوط به آتشکده هاي ساسانيان بوده و نشان مي دهد که سميرم در زمان ساسانيان نيز در حد يک شهر، وسعت و جمعيت داشته است.
پس از دوره ساسانيان تا چندين قرن از وضعيت و تاريخ سميرم آثار و اسنادي در دست نيست اما آنچه از گزارش هاي تاريخي بر مي آيد در دوره ديلميان، سميرم داراي دژي محکم بوده است.
سميــرم در دوره سلجوقيــان شهري نسبتا بزرگ بوده و قلعه اي استوار داشته است.
اين شهر در اين زمان مهريه "گوهر خاتون"، همسر "محمد بن ملک شاه سلجوقي" بوده است.
از طرفي وزير "سلطان محمود سلجوقي" نيز فردي از اهالي سميرم به نام "کمال الدين علي سميرم" بوده است به همين خاطر اين شهر در دوره سلجوقيان مورد توجه قرار گرفت و آباد شد.
سميرم در دوره سلجوقيان نقش مهمي در ارکان مديريتي اين سلسله ايفا کرده است چنانچه غير از کمال الدين علي، وزيران ديگري نيز در اين دوره از اين شهر برخاسته اند.
اين شهر در حمله مغول به ايران از گزند مغولان در امان نماند و سخت آسيب ديد.
سميرم در دوره صفويان و پس از آنکه پايتخت از قزوين به اصفهان انتقال يافت، دوره ديگري را تجربه کرد زيرا به شهر اصفهان نزديک بود و آب و هواي معتدلش مورد پسند پادشاهان صفوي بود.
در اين دوره آسياب هاي "برزک" جهت روغن گيري در سميرم تاسيس شد که در آنها روغن برزک جهت سوخت چراغ هاي دربار به پايتخت فرستاده مي شد.
سميرم از جايگاه ويژه اي در کشاورزي برخوردار است و اين منطقه حدود 12 درصد اراضي کشاورزي استان را به خود اختصاص داده به همين دليل اساس اقتصاد شهر سميرم برپايه کشاورزي است.
مهمترين محصول کشاورزي اين منطقه "سيب درختي" است و محصولات ديگري چون يونجه، چغندرقند، گندم، جو و حبوبات در اين منطقه توليد مي شود.
آب کشــاورزي اين منـاطق از رودخـانه ها و چشمه سارهاي اطراف و قنات هاي منطقه تامين مي شود و سالانه 72 تن عسل طبيعي در دامنه هاي دنا و ديگر نقاط اين شهرستان توليد مي شود.
شهرستان سميرم با 75 هزار نفر جمعيت در 160 کيلومتري جنوب غربي اصفهان قرار دارد.
6161/607/7147